ابن عیاش احمد بن محمد جوهری

[ویکی فقه] اِبْن ِ عَیاش، احمد بن محمد بن عُبیدالله جوهری (د ۴۰۱ق / ۱۰۱۱م )، محدث امامی است.
درباره تولد وی تاریخ بخصوصی نقل نشده است، اما می توان با استفاده از تاریخ وفات اقدم مشایخ او، تاریخ تولد او را تخمین زد. بنابر دو سندی که ابن عیاش خود در مقتضب الاثر
احمد ابن عیاش، مقتضب الاثر، ج۱، ص۳، قم، ۱۳۷۹ق.
وی چنانکه از بررسی مشایخ و شاگردانش برمی آید، بخش عمده عمر خود را در بغداد گذرانیده است. تنها از یک سفر وی به سامرا در حوالی ۳۳۹ق اطلاع در دست است.
احمد ابن عیاش، مقتضب الاثر، ج۱، ص۱۲، قم، ۱۳۷۹ق.
پدر و جد او از افراد سرشناس بغداد در دوره آل حمّاد بودند. مادرش سکینه دختر ابویعلی حسین بن یوسف از رجال برجسته آل حمّاد و برادر ابوعمر محمد بن یوسف قاضی بود.
محمد طوسی، الفهرست، ج۱، ص۳۳، به کوشش محمدصادق آل بحرالعلوم، نجف، مکتبه المرتضویه.
...

💡 مجازات زكات نگرفتن مستحق   حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنى سعد بن عبدالله عن احمد بن محمد بن خالد عن عبدالعظيم بن عبدالله العلوى عنالحسن بن على عن بعض اصحابنا عن ابى عبدالله عليه السلامقال تارك الزكاه و قد وجبت له كمانعها و قد وجبت عليه.

💡 حديث: 1 حدثنى محمد بن الحسن رضى الله عنهقال حدثنى سعدبن عبدالله عن احمد بن محمد عن الحسن بن على بنفضال عن ابى داود المسترق عن ثعلبعه بن ميمون عن يونس بن يعقوب عن ابى عبداللهعليه السلام قال التفت رسول الله صلى الله عليه و آله الى اصحابهفقال اتخذوا جننا فقالوا يا رسول الله امن عدو قد اظلنافقال لا و لكن من النار قولوا سبحان الله و الحمدالله و لا اله الا الله و الله اكبر

💡 حديث: 1 حدثنى محمد بن موسى بنالمتوكل رضى الله عنه قال: حدثنى عبدالله بن جعفر الحميرى عن احمد بن محمد عن الحسنبن محبوب عن مالك بن عطيه عن ابى عبيده الحذاء عن ابى جعفر عليه السلامقال: فى كتاب على عليه السلام ثلاث خصال لا يموت صاحبهن ابدا حتى يرى و بالهن:البغى و قطيعه الرحم و اليمين الكاذبه يبارز الله بها.

💡 شرح محقق كبير، احمد بن محمد، معروف به ابن مسكويه،(232) در كتاب طهارة الاعراق، كـه از كـتـب نـفـيـس كـم نظير است در نيكويى ترتيب و حسن بيان، چيزى مى فرمايد كهحاصل ترجمه اش قريب به اين مضمون است:

💡 681 - احمد بن محمد از برخى از كسانى كه از آنان حديثنقل مى كند، روايت كند كه: معصوم عليه السلام فرمود: كسى كه به برادر مسلمان خوددشنام دهد خداوند بركت روزى اش را از او مى گيرد و او را به خود وا مى گذارد وزندگى اش را بر او تباه مى سازد.

💡 حديث: 1 ابى رحمه اللهقال حدثنى احمد بن ادريس عن احمد بن محمد عن ابنفضال عن حماد بن عيسى عن ابراهيم بن عمر اليمانى عن ابى عبدالله عليه السلامقال ما من مومن يخذل اخاه و هو يقدر نصرته الا خذله فى الدنيا و الاخره.