ابن سوار

ابن سوار. [ اِ ن ُ س ِ ] ( اِخ ) رجوع به ابوعلی بن سوار شود.

[ویکی فقه] اِبْن ِ سِوار، ابوطاهر احمد بن علی بن عبیدالله بغدادی (۴ شعبان ۴۱۲- ۴۹۶ق / ۱۳ مه ۱۰۲۱- ۱۱۰۳م )، مقری، نحوی و محدث حنفی است.
سوار نام جد اعلایش بوده است. او حدود ۴۰ سال به فراگیری و آموختن حدیث و قرائت پرداخت و ظاهراً در اواخر عمر نابینا شد و در بغداد درگذشت و در کنار قبر معروف کرخی مدفون گردید. تنی چند از افراد خاندان وی از جمله فرزندانش ابوالفوارس هبة الله و ابوالفتوح محمد نیز صاحب نام بوده اند.
مشایخ حدیث و قرائت
ابن سوار قرائت را نزد مشایخی چون ابوالفتح عبدالواحد بن شیطا، علی بن محمد بن فارس خیاط، احمد بن مسرور بن عبدالوهاب، حسن بن ابوالفضل شرمقانی و حسن بن علی بن عبدالله عطار فراگرفت. ابن سوار علاوه بر قرائت به حدیث نیز پرداخت و از کسانی چون محمد بن محمد بن غیلان، علی بن محسن تنوخی و محمد ابن عبدالواحد بن رزمه حدیث شنید.
راویان حدیث و قرائت
نیز کسانی چون ابومحمد سبط خیاط، ابوالکرم شهرزوری، ابوطاهر سلفی و ابوعلی بن سکرة صدفی از او قرائت آموخته اند. از راویان حدیث وی نیز محمد بن ناصر سلاّمی و عبدالوهاب انماطی را می توان نام برد. از دیدگاه جرح و تعدیل ابن سوار را در نقل ثقه و ثبت دانسته اند.
آثار
...

💡 پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) به ابن عباس فرموده هنگامى كه چيزى مى خواهىاز خدا بخواه، و هنگامى كه يارى مى طلبى از خدا يارى بطلب، تا آنجا كه پيامبر(صلى اللّه عليه و آله و سلم ) به گروهى از يارانش توصيه فرمود هرگز چيزى ازمردم نخواهند، آنها در عمل به اين توصيه تا آنجا پيش رفتند كه اگر تازيانه از دستيكى مى افتاد (و سوار بر مركب بود) به كسى نمى گفت اين تازيانه را به من بده،اين همان تقاضاى مكروه است، و اما تقاضاى جائز آن

💡 پس ابن سعد لشكر خويش را بانگ زد كه ياخيل اللّه اركبى وبالجنّة ابشرى؛اىلشكرهاى خدا سوار شويد و مستبشر بهشت باشيد، پس جنود نا مسعود او سوارگشته وروبه اصحاب حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام آوردند در حالى كه حضرت سيّدالشّهداءعليه السّلام در پيش خيمه شمشير خود را بر گرفته بود وسر به زانوى اندوهگذاشته وبه خواب رفته بود واين واقعه در عصر روز نهم محرّم الحرام بود.