ابراهیم بن الاس

ابراهیم بن الاستاد. [ اِ م ِ نِل ْ اُ ] ( اِخ ) ملقب به تاج الدین. رجوع به ابن الاستاد شود.

💡 او در مدح کافی الکفاة ابوالقاسم اسماعیل عباد، امیر ناصرالدوله ابوالحسن محمدبن ابراهیم بن سیمجورشعر سروده است همچنین در مدح شمس المعالی ابوالحسن قابوس بن وشمگیربن زیار چنین می‌گوید:

💡 ابراهیم بن اسماعیل بن هاشم در سال ۱۹۲۲م/ ۱۳۰۱ش در بخارا زاده شد. پدربزرگش میرزا هاشم جواهری، جواهرشناس در دربار امیر بخارا و پدرش، طلافروش بود. پس از انقلاب اکتبر همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرد پس از آنکه مدعی ایرانی‌تبار بودن شدند. سپس در شهر مشهد، مرکز خراسان، ساکن شدند، محلهٔ چهنو.

💡 نظافت را رعایت می‌کرد، ظاهری آراسته و نظیف داشت، با عود هندیِ تازه، گلاب و مُشک خود را خوشبو می‌کرد. ابراهیم بن عباس از اخلاقیات علی بن موسی نقل می‌کند که: «وی هرگز کلام کسی را قطع نکرد و حاجت هیچ‌کس را رد ننمود.

💡 اولین بار ابراهیم بن موسی کاظم در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۹ تا ۲۰۲ ه‍.ق/۸۱۴ تا ۸۱۷ م، در آنجا رهبری را به‌دست گرفت.