فلک المعالی

فلک المعالی. [ ف َ ل َ کُل ْ م َ ] ( اِخ ) لقب منوچهربن قابوس بن وشمگیر زیاری. ( یادداشت مؤلف ). امیرالمؤمنین القادر باﷲ او را فلک المعالی لقب داد. ( ترجمه تاریخ یمینی ). رجوع به منوچهربن قاموس شود.

منوچهر بن قابوس پنجمین از آل زار ( جل.۴٠۳ ه ق./ ۱٠۱۲ م. - ۴۲٠ ه ق. / ۱٠۲۹ م. ). وی پس از اسارت و قتل پدر بمساعدت مردم دیلم و بفرمان خلیفه عباسی القادر بالله جانشنین پدر گردید و بحکومت طبرستان و گرگان منصوب شد. او نیز مانند پدر خود خطبه بنام محمود غزنوی خواند و خود را خراج گزار سلطان نمود و دختر او را بزنی گرفت. منوچهر دانش پرور بود و مقدم علما و ادبا را گرامی میداشت. منوچهری شاعر تخلص خود را از نام وی گرفته است.

💡 فلک المعالی ابومنصور منوچهر بن قابوس زیاری پنجمین فرمانروای آل زیار بود که میان سال‌های ۴۰۳ تا ۴۲۰ هجری قمری بر گرگان، طبرستان، قومس و گیلان حکومت می‌کرد. منوچهر پسر قابوس بن وشمگیر بود، که پیش‌تر قلمروش را از دست داده بود و سال‌ها در دربار سامانیان در خراسان می‌زیست. منوچهر در این دوره، مدتی در ارتش مجدالدوله دیلمی به سر برد و حتی در یکی از نبردها علیه پدرش شرکت داشت. پس از این که قابوس موفق شد به حکومت بازگردد، منوچهر را به حکومت گیلان گمارد. قابوس در اواخر عمر بدگمان شده و بسیاری از اطرافیان خود را به قتل می‌رساند، به همین خاطر چند تن از سردارانش او را به قتل رساندند و از منوچهر دعوت کردند که حکومت را بپذیرد. منوچهر پس از پذیرش امارت زیاری، قاتلان اصلی پدر را دستگیر کرده و قصاص کرد.