معنی فلفل دراز

لغت نامه دهخدا

فلفل دراز. [ ف ِ ف ِ دِ ] ( اِ مرکب ) عرق الذهب. دارفلفل. دارپلپل. ( یادداشت مؤلف ). فلفل دار.

فرهنگ فارسی

عرق الذهب. دار فلفل

دانشنامه عمومی

فلفل دراز ( نام علمی: Piper longum L ) یا فلفل دراز هندی که به هندی «پی پلامول» خوانده می شود نام یک گونه از سرده فلفل سیاه است.
میوه آن از نظر طب سنتی گرم و خشک است و بعنوان داروی تقویت معده مورد استفاده قرار می گیرد.
در ریشه و بخصوص دانه های این گیاه «چاویسین»[ پانویس ۱] و «پی پرین»[ پانویس ۲] یافت می شود.
↑ Chavicine ↑ Piperin