لغت نامه دهخدا
غدغن. [ غ َ دَ غ َ ] ( ترکی، اِ )شتاب و تأکید. ( برهان ) ( آنندراج ). دستپاچگی. این کلمه در ترکی جغتائی به صورت قدغن و قدغه است که صورت اخیر در فارسی به کار نمیرود و در ترکی آذری به صورت غدغن و قداغان استعمال می شود و همه اینها به معنی تنبیه و نهی است، و در مغولی نیز آمده. رجوع به سبک شناسی ج 3 ص 244 شود. و در زبان کنونی به معنای تأکید،منع و ممنوع استعمال کنند. ( از حاشیه برهان چ معین ). غدقن. || اضطراب. ( برهان ) ( آنندراج ).
- غدغن دولتی؛ ممانعتی که از پیشگاهه سلطنتی باشد. ( آنندراج از مسافرت شاه ایران ).