لغت نامه دهخدا
علی چتری. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ( امیر... ) وی نخست در دربار سلطان سنجر مرتبه مسخرگی و مزاح گویی داشت و آنگاه سلطان سنجر او را به درجه امارت و حجابت رسانید ولی در سال 544 هَ. ق. که علاءالدین حسین غوری به انتقام برادر خود سوری، از غور به غزنین رفت و پس از شکست دادن بهرامشاه متوجه خراسان شد، این میرعلی چتری نیز به وی پیوست و با سلطان سنجر از در مخالفت درآمدو در جنگی که در حدود قصبه او به ولایت هرات بین آنها روی داد، علاءالدین حسین و علی چتری از سلطان سنجر شکست خوردند و علی چتری را به فرمان سنجر در زیر علم به دو نیم کردند. ( از حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 510 ).
