لغت نامه دهخدا
علی صائب. [ ع َ ی ِ ءِ ] ( اِخ ) ابن فرحان موسی دیری. لغوی و مورخ بود. وی در سال 1288 هَ. ق. در دیرالزور از شهرهای سوریه متولد شد و دو زبان ترکی و فارسی را آموخت. سپس به قائم مقامی حسکه در الجزیره منصوب شد. و در ساختن شهر قامشلی سهیم بود. او در دوم تموز ( ژوئیه ) سال 1956 م. ( 1375 هَ. ق. ) در دیرالزور درگذشت. او راست: 1- تأریخ التاریخ. 2- تطور الحروف الهجائیة. 3- العرب فی الجاهلیة والاسلام. 4- معجم الصائب فی اللغة، در 11 جلد. 5- المنهل، که مجموعه ای است تاریخی و ادبی و اجتماعی، در ده جزو. ( از معجم المؤلفین ج 7 ص 110 ).
