لغت نامه دهخدا
علی بولاقی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن احمدبن محمدبن ابراهیم عزیزی بولاقی شافعی، ملقب به نورالدین. رجوع به علی عزیزی شود.
علی بولاقی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن حسین مسرعی، مشهور به بولاقی. عالم در بیان. وی در سال 1307 هَ. ق. در قید حیات بود. او راست: تبیان البیان بر حاشیه احمد صاوی بر شرح تحفةالاخوان دردیر، در علم بیان. ( از معجم المؤلفین بنقل از فهرست الخدیویة ج 4 ص 125. معجم المطبوعات ص 606. ایضاح المکنون ج 1 ص 223 ).