عبدالله بن جعفر طیار

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است
همسر زینب کبری و داماد علی علیه السلام و پسر جعفر طیار. وی، نخستین نوزاد مسلمان در حبشه بود. در ایامی که پدرش جعفر بن ابی طالب به حبشه هجرت کرده بود، در آن کشور به دنیا آمد. مادرش «اسماء بنت عمیس » بود. اسماء، پس از شهادت جعفر طیار در جنگ موته، به همسری ابوبکر سپس علی بن ابی طالب درآمد. عبدالله بن جعفر، مورد عنایت خاص پیامبر اکرم بود، به ویژه که پدرش سردار بزرگ شهید جبهه اسلام به شمار می آمد.
همچنین مورد علاقه امیرالمومنین بود و ارادتی شایان به امام حسن و امام حسین علیه السلام داشت. مردی سخاوتمند و اهل جود و بخشش بود.
عبدالله جعفر، از جمله کسانی بود که به سیدالشهدا نامه نوشت و از او خواست که از سفر به عراق منصرف شود. گرچه خود در کربلا حضور نداشت، اما دو پسرش عون و محمد را همراه مادرشان حضرت زینب سلام الله علیها به کربلا فرستاد و این دو فرزند، در رکاب سالار شهیدان روز عاشورا به شهادت رسیدند.
او از این که نتوانسته بود در واقعه کربلا شرکت کند تاسف می خورد. پس از حادثه عاشورا و شهادت حسین بن علی علیه السلام وی در مدینه به سوگ نشست و مردم برای تسلیت گویی نزد او می آمدند.
وی در سن 90 سالگی، در سال 80 هجری در مدینه درگذشت و در بقیع به خاک سپرده شد. برخی هم درگذشت او را در شام و قبر وی را در «باب الصغیر» دمشق، کنار قبر بلال می دانند.
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.