لغت نامه دهخدا
صوفی علی. [ ع َ ] ( اِخ ) ( شیخ... ) در سلک اعاظم مریدان شیخ زین الدین خوافی بود و بر ادای وظائف طاعات و عبادات مراقبت داشت و جمعی کثیر از درویشان در خانقاه او سکونت داشتند. صوفی علی در اواخر زمان خاقان منصور ( سلطان حسین میرزا )درگذشت و در حظیره ای که خواجه جمال الدین عطأاﷲ در سر خیابان ساخته، دفن شد. ( رجال حبیب السیر ص 193 ).، صوفیعلی. [ ع َ ]( اِخ ) دهی از دهستان آواجیق بخش حومه شهرستان ماکو، واقع در 41 هزارگزی شمال باختری ماکو و 2 هزارگزی باختر شوسه پیراحمدکندی. این دهکده در جلگه واقع و هوای آن سردسیر و سالم است. 119 تن سکنه دارد. آب آن از چشمه است. محصول آنجا غلات، بزرک. شغل اهالی زارعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است. از شوسه پیر احمد کندی میتوان بدانجا اتومبیل برد. راه دهکده ارابه رو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).
