صایم الدهر
لغت نامه دهخدا
صایم الدهر. [ ی ِ مُدْ دَ ] ( ع ص مرکب ) آنکه پیوسته روزه دارد:
صایم الدهر از ضرورت لبس
بر چنین طاعتی نه مأجور است.؟رجوع به صائم الدهر شود.
فرهنگ فارسی
کسی که همیشه روزه دارد: حورنده که خیرش بر آید زدست به ار صائم الدهر دنیا پرست ( بوستان.کلیات )
آنکه پیوسته روزه دارد
جمله سازی با صایم الدهر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 «و اشتغال اوقات خود را اینگونه قسمت کرده بود که ایام هفته را غیر از روز جمعه و دوشنبه به تحصیل علوم از فقه و ریاضیات میپرداخت و ان دو روز را تعلیم خط به بزرگان مینمود و انجام کارهای لازمه دیگر میداد و همیشه با ترک حیوانی، صایم الدهر بود و در هر اربعین یک روز به حیوانی افطار مینمود و شبها در مقابل پنجره حرم مطهر روضوی علیه السلام به صلوات و ذکر و اوراد و احیای لیالی و ریاضات اشتغال داشت. با این همه زحمات و ریاضات، اثر جسمانی از نحافت و لاغری و غیره در او پیدا نشد»