شیخ العالم

💡 سیف الدین باخرزی، با نام کامل سیف‌الدین ابوالمعالی سعیدبن مطهربن سعید باخرزی مشهور به شیخ العالم و «خواجه فتح‌آبادی» (زاده ۹ شعبان سال ۵۸۶ ه. ق در باخرز - درگذشته ۲۵ ذی القعده سال ۶۵۹ در فتح‌آباد بخارا) صوفی، عارف و شاعر معروف قرن هفتم هجری است. او در عرفان و تصوف مرید شیخ نجم الدین کبری دانسته‌اند. نجم الدین کبری او را به بخارا فرستاد و در آنجا طریقه کبرویه را رواج داد. او دیوان شعری هم داشته‌است که پاره‌ای از رباعیاتش در ضمن رباعیات ابوسعید ابوالخیر در تهران به چاپ رسیده‌است. وی همچنین رساله‌ای فارسی در باب معنی عشق دارد.

💡 در سلسله مراتب علمی و مذهبی، لقب شیخ العالم به بزرگترین و داناترین دانشمندان و فقهایی داده می‌شد که در سطح جهانی شناخته شده بودند.

💡 وقتی از یک عالم بزرگ با دانش بیکران یاد می‌کنند، اغلب از او به عنوان شیخ العالم و مرجع اصلی علمی یاد می‌شود.

💡 استفاده از عنوان شیخ العالم در نوشته‌های قدیمی نشان‌دهنده جایگاه بسیار بلند و والا و احترام اجتماعی شخصیت مورد نظر در جامعه بود.