شقران

شقران. [ ش ِ ] ( ع اِ ) لاله.( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مرغی است که زراعت را می خورد و از بین می برد. ( از اقرب الموارد ). || گیاهی است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
شقران. [ ش ُ ] ( اِخ ) مولای نبی ( ص ) است، نام وی صالح. ( ازحبیب السیر چ سنگی تهران ج 1 ص 145 و 184 ). و رجوع به مجمل التواریخ و القصص ص 259 و 260 و فهرست تاریخ گزیده و اعلام زرکلی و فهرست ج 2 حبیب السیر چ خیام شود.

لاله مرغی است که زراعت را میخورد و از بین می برد.

💡 يا شقران؛ ان الحسن من كل احد حسن وانه منك اءحسن؛ لمكانك منا، و ان القبيح منكل اءحد قبيح و هو منك اقبح؛ لمكانك منا؛ (73)

💡 شقرانى كه از اولاد شقران غلام رسول خدا صلى الله عليه و آله است مردى شراب خواربود، روزى بر در منصور دوانيقى ايستاده بود تا كمكى بگيرد. در اين حين ديد كه امام صادق عليه السلام از خانه منصور بيرون مى آيد و امام وى را مى شناخت، شقرانى نزدحضرت آمد و از وى كمك خواست، امام عليه السلام به شقرانى احترام كرده و براى انجام كار او به خانه منصور بازگشت خواسته او را براى منصور بازگو نموده و عطاى او راگرفته و آورد در آستين شقرانى نهاد