لغت نامه دهخدا
شتابکاری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) عمل شتابکار. حالت و کیفیت شتابکار. تعجیل. عدم تأنی. شتاب. ( ناظم الاطباء ). خَطَل؛ شتابکاری. ( منتهی الارب ).
شتابکاری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) عمل شتابکار. حالت و کیفیت شتابکار. تعجیل. عدم تأنی. شتاب. ( ناظم الاطباء ). خَطَل؛ شتابکاری. ( منتهی الارب ).
( ~. ) (حامص. ) عجله.
تعجیل عجله.
عجله.