لغت نامه دهخدا
شاقل. [ ق ِ ] ( اِ ) اصل وزن کلاً در نزد عبرانیان شاقل بود و آن را به نصف و ثلث و ربع تقسیم میکردند. اما شاقل مقدس وزن مضبوط و معینی شرعی بوده است و برخی را گمان چنان است که شاقل مقدس برابر با شاقل معمولی بوده است. ( از قاموس کتاب مقدس ). بابلیان شاقل را بجای اوقیة برای وزن اشیاء انتخاب کردند. ( النقود العربیه ص 87 ). || قسمی از پول طلا و نقره غیرمسکوک. و شاقل را اقسامی باشد بدین ترتیب.
1 - شاقل القدس، جهت وزن. 2 - شاقل الدارج، جهت وزن اشیاء قیمتی چون زر و سیم. 3 - شاقل الملک، کمتر باشد از شاقل قدس عادی. 4 - شاقل النقود، نوعی از وزن بود. ( از دائرة المعارف بستانی ).
شاقل. [ ق ُ ] ( اِ ) شاغول. شاقول. رجوع به شاغول و شاقول شود. || آویزه ساعت. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ شعوری ج 2 ص 128 ). لنگر ساعت. رجوع به شاغول و شاقول شود.