سکباژ به عنوان یک مفهوم فرهنگی و اجتماعی در جوامع مختلف به ویژه در ایران، نشاندهنده نوعی از آداب و رسوم و نیز رفتارهای خاص انسانی است که به وسیله آن افراد به تعامل و ارتباط با یکدیگر میپردازند. این مفهوم بهطور خاص میتواند به نوعی نیکوکاری، احترام و همدلی میان افراد اشاره داشته باشد که در روابط اجتماعی و خانوادگی بهوضوح قابل مشاهده است. سکباژ نهتنها به عنوان یک رفتار مثبت در نظر گرفته میشود، بلکه به عنوان یک اصل اخلاقی نیز در میان جوامع مختلف مورد توجه قرار دارد. بهعلاوه، سکباژ میتواند در قالبهای مختلفی مانند مهماننوازی، همکاری در امور اجتماعی و کمک به نیازمندان تجلی یابد. این رفتارها نهتنها موجب تقویت پیوندهای اجتماعی میشود، بلکه باعث ایجاد حس اعتماد و همبستگی در میان افراد جامعه نیز میگردد. در واقع، سکباژ بهعنوان یک ارزش انسانی، ضرورت وجودی خود را در تقویت روابط انسانی و ایجاد فضایی سالم و مثبت در جامعه نشان میدهد. از اینرو، توجه به سکباژ و ترویج آن در بین نسلهای آینده میتواند نقش بسزایی در پیشرفت و توسعه فرهنگی و اجتماعی جوامع ایفا نماید. با توجه به تأثیرات مثبت این مفهوم، میتوان گفت که سکباژ نهتنها یک رفتار اجتماعی، بلکه یک اصل اساسی برای زندگی مسالمتآمیز و هماهنگ در جوامع مختلف به شمار میآید.
سکباج
لغت نامه دهخدا
سکباج. [ س ِ ] ( معرب، اِ ) معرب سکبا که نوعی از آش است که از سرکه وبرنج یا بلغور سازند. ( غیاث ) ( آنندراج ). معرب است وآن نان خورش است که از سرکه و گوشت و ادویه خوشبو و نبات ترتیب دهند و گاهی میوه خشک را هم اندازند. ( منتهی الارب ). ابوعاصم. ام القری. ( المرصع ):
از بخارا آن بداند تیزهش
دیگ شیرین را ز سکباج ترش.( مثنوی ).
فرهنگ عمید
= سکبا
فرهنگ فارسی
آشی که از سرکه و گوشت و بلغور و میوه خشک پزند و آن چنانست که گندم را بلغور کنند و در سرکه بخیسانند و خشک کنند و هر وقت که خواهند صرف نمایند سرکه با آش سرکه.
معرب سکبا که نوعی از آش است که از سرکه و برنج یا بلغور سازند.
