سلطان الواعظین

💡 سید محمد اشرفی شیرازی معروف به سلطان الواعظین فرزند سیدعلی اکبر اشرف الواعظین از روسا و بزرگان سادات شهر شیراز، اندیشمند، خطیب و از علمای شیعه قرن چهاردهم بود که در ذیقعده ۱۳۱۴ قمری مطابق با فروردین یا اردیبهشت ۱۲۷۶ شمسی در تهران متولد شد.

💡 سلطان الواعظین از سوی مراجع و علمای حوزه از جمله عبدالکریم حائری یزدی، عبدالله مامقانی، آقا ضیاءالدین عراقی، سید ابوالقاسم طباطبائی غروی و سید شهاب الدین مرعشی نجفی اجازه روایت حدیث و کتب روایی را داشت. تصویر متن این اجازه‌نامه‌ها در پایان کتاب شب‌های پیشاور به چاپ رسیده‌است.

💡 سلطان الواعظین در ده سال پایانی عمر به دلیل بیماری قلبی از منبر منع و خانه‌نشین شد، تا اینکه در جمعه ۱۷ شعبان ۱۳۹۱ قمری برابر با ۱۶ مهر ۱۳۵۰ در تهران در سن ۷۴ سالگی درگذشت. پیکرش به قم منتقل شد و در مقبره ابوحسین قم به خاک سپرده شد.

💡 در متون ادبی و مذهبی قدیمی، لقب سلطان الواعظین برای شخصیت‌هایی که قدرت سخنرانی و تأثیرگذاری بالایی بر توده‌های مردم داشتند، به کار می‌رفت.

💡 او با سخنرانی‌های پرشور و مذهبی خود، در میان مردم چنان جایگاهی پیدا کرد که به او لقب سلطان الواعظین را با احترام داده بودند.

💡 مطالعه آثار شخصیت‌هایی که به عنوان سلطان الواعظین شناخته می‌شدند، می‌تواند درک عمیق‌تری از روش‌های تبلیغ و انتقال پیام‌های اخلاقی در دوران گذشته به ما بدهد.