زین العابدین شیروانی

[ویکی فقه] «زین العابدین شیروانی» از عارفان و درویشان نعمت اللهی است که خود مرشد و پیشوای جماعتی از معاریف این فرقه بوده است.
«زین العابدین شیروانی»، معروف به مستعلی شاه و متخلص به «تمکین»، پسر ملا اسکندر، از عارفان و درویشان نعمت اللهی است که خود مرشد و پیشوای جماعتی از معاریف این فرقه بوده و به گفته خویش، در نیمه شعبان ۱۱۹۴ ق، در شماخی، از شهرهای قفقاز، متولد شده در ۶ ماهگی پدرش با خانواده به کربلا کوچ نموده اند. تا سن ۱۷ سالگی به تعلیم و بعد از آن در کشورهایی از قبیل ایران، مصر، شام، حجاز، عثمانی، هند، افغانستان، کشمیر، بدخشان، ترکستان، ماوراءالنهر و غیره سیاحت کرده و با طایفه های مختلف معاشرت داشته و دیده ها و شنیده های خود را با مطالب متفرقه تاریخی و روایت ها نقل کرده و در ضمن، از شرح حال بعضی عالمان، عارفان، حکیمان و شاعران سخن به میان آورده است. وی در سال ۱۲۵۳ وفات نمود.
آثار
۱. بستان السیاحة؛۲. ریاض السیاحة؛۳. حدایق السیاحة.
عناوین مرتبط
...

💡 زین العابدین شیروانی در کتاب «بستان السیاحه» در مورد موقعیت مغان چنین می‌نویسد:

💡 در کتاب‌های بستان السیاحه و ریاض السیاحه از حاجی زین العابدین شیروانی (قرن چهاردهم هجری) دربارهٔ آن چنین آمده:

💡 زین العابدین شیروانی در ۱۳۱۵، در زمان مظفرالدین شاه (حک: ۱۳۱۳–۱۳۲۴) بمپور را بانپور، ضبط کرده و نوشته‌است: «از بلاد بلوچستان، از توابع کرمان است» (ص ۱۳۱).