دالیه

( دالیة ) دالیة. [ ی َ ] ( ع اِ ) دولاب. ( منتهی الارب ). دولاب که بگاو گردد. ( مهذب الاسماء ). قسمی آلت آبیاری. ( مفاتیح العلوم ). چرخ آب. چرخ آب کش. چرخ آبی که بدست کشند یا بگاو. ج، دوالی. ( مهذب الاسماء ). || کوزه دولاب. ( منتهی الارب ). || تنه ای دراز که در سر آن یک طرف رسن از برگ خرما و مانند آن بندند و در طرف دیگر دلو و نحو آن بسته بدان آب پاشی نمایند. ( منتهی الارب ). || انگور نیمرس اندک سیاهی گرفته. ( منتهی الارب ). انگور لک زده. رجوع به لک زدن شود. || غوره که بجائی آویخته شود تا پخته گردد و بخوردن درآید. ج، دوالی. ( منتهی الارب ).
دالیة. [ ی َ ] ( ع اِ ) ساق و تنه بعض درختان که برروند دراز و جز با تکیه کردن بچیزی برپانتواند بود چون رز و جز آن. ج، دوالی: و شجرات الفلفل شبیه اند به دوالی العنب. ( ابن بطوطه ).
دالیة. [ ی َ ] ( اِخ ) نام شهرکی است بر کناره غربی فرات میان عانة و رحبة. ( معجم البلدان ).آنرا دالیةبن طوق نیز گویند. ( تجارب الامم ج 2 ص 37 ).

ساق و تنه بعض درختان که بر روند دراز و جز با تکیه کردن بچیزی بر پا نتواند بود چون زر و جز آن

💡 مجموعه مفصلی از مقالات گردآوری شده رشر، توسط انتشارات آنتوس ورلاگ فرانکفورت در دست چاپ است. این مجموعه که حاوی بیش از ۱۲۰ مقاله در تقریباً ۱۷ مجلد است، دورنمای کاملی از آثار رشر در بسیاری حوزه‌های فلسفی ارائه داده و به خوبی نظرات اصلی و رویکردهای فلسفی او را معرفی می‌کند. وی به کار ترجمه نیز می‌پردازد و مثلاً قصیده دالیه ابوطالب (پدر حضرت علی) را به آلمانی ترجمه کرده‌است.