داجن

لغت نامه دهخدا

داجن. [ ج ِ ] ( ع ص ) دستاموز. بز و غیر آن که بجائی الفت گرفته باشد. گوسفند و مرغ دست آموز. ج، دَواجِن. ( مهذب الاسماء ): جمل داجن؛ شتر آبکش. ( منتهی الارب ). شاة داجن؛ گوسفند انس گرفته. ( منتهی الارب ). ج، دَواجِن. || مقیم در جایی. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

دستاموز

جمله سازی با داجن

💡 نیل داجن (انگلیسی: Neil Dudgeon؛ زادهٔ ۲ ژانویهٔ ۱۹۶۱) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.

💡 جیمز داجن (انگلیسی: James Dudgeon؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.

💡 منزل داجن به عربی ( مَنزلِ داجِن )، روستایی است در دهستان بنو الَمَنبة از توابع استان استان صَنعاء در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.