خدا بهمراه

خدا بهمراه. [ خ ُ ب ِ هََ ] ( جمله دعایی ) این اصطلاح در اصل «خدا به همراه کسی باشد» می باشد و آن بوقتی مستعمل است که شخصی قصد خروج اعم از سفر یا غیر سفر از محلی کند دیگران به او می گویند: «خدا بهمراه... باشد»، یعنی خدا حافظش باشد. دو اصطلاح «خداحافظ» و «خدانگهدار» را غالباً خارج شونده ابتداءبر زبان می آورد، ولی «خدا بهمراه » بیشتر از طرف مقابل در پاسخ خارج شونده گفته می شود. مقصود از بیان آن در اصل دعائی بوده که مشایعان برای مسافر می کرده اند، ولی کم کم این دعا چون «خداحافظ» اصطلاحی شده است.

این اصطلاح در اصل [ خدا بهمراه کسی باشد ] می باشد.

💡 معبودى نيست جز خدا در دانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش، معبودى نيست جز خدا پس ازدانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش، معبودى نيست جز خدا بهمراه دانشش تا آخرين سر حدخوشنوديش، خدا بزرگتر است در دانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش، خدا بزرگتراست پس از دانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش، خدا بزرگتر است بهمراه دانشش تاآخرين سر حد خوشنوديش، ستايش خدايرا در دانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش، ستايشخدا بهمراه دانش تا آخرين سر حد خوشنوديش، منزه است خدا پس از دانشش تا آخرين سرحد خوشنوديش، منزه است خدا بهمراه دانشش تا آخرين سر حد خوشنوديش.