حل حل

حل حل. [ ح َ لِن ْ ح َ لِن ْ ] ( ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان شتران را زجر کنند تا تیز روند و گاه بجای آن حَل ْ مسکنه گویند. ( منتهی الارب ).، حلحل. [ ح ِ ح ِ ] ( ع اِ ) حلاحل. و آن نوعی از پیاز صحرائی است. ( برهان ).

کلمه ایست که بدان شتران را زجر کنند تا تیز روند

💡 (( ان النبى ص كان يصلى يوما فى فئة و الحسين صغير بالقرب منه فكان النبى اذاسجد جاء الحسين (ع )فركب ظهرة ثم حرك رجليهفقال حل حل فاذا اراد رسول الله (ص ) ان يرفع راسه اخذه فوضعةال جانبه فاذا سجد عاد على ظهره و قال حل حل فلميزل يفعل ذلك حتى فرغ النبى من طلوته فقال يهودى يا محمد انكم لتفعلون لالصبيانشيئا مانفعله نحن. فقال النبى (ص ): اما لو كنتم تؤ منون بالله و رسوله لرحمتمالصبيان قال فانى او من بالله و برسوله فاسلم لما راى كرمه مع عظم قدره.))(182)