حسین مغربی

حسین مغربی. [ ح ُ س َ ن ِ م َ رِ ] ( اِخ ) ابن محمدبن سعیدبن عیسی اللاعی معروف به مغربی محدث و قاضی صنعاء بود. در 1048 هَ. ق. 1638/ م. متولد و در 1119 هَ. ق. / 1707 م. درگذشت. او راست: «البدرالتمام » در شرح حدیث «اخرجوا الیهود من جزیرة العرب ». ( معجم المؤلفین از البدر الطالع ج 1 ص 230 ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 323 ).
حسین مغربی. [ ح ُ س َ ن ِ م َ رِ ] ( اِخ ) ابن علی بن حسین بن علی محمدبن یوسف بن بحرین بهرام معروف به وزیر مغربی و مکنی به ابوالقاسم از فرزندان بلاش بن بهرام گور ادیب. متولد 370 هَ. ق. 980/ م. وی در میافارقین در 418 هَ. ق. به 1027 م. درگذشت و جنازه اش به نجف ( کوفه ) حمل شد. او مدتی به وزارت رسید ودیوان شعر و کتبی چند تألیف کرد که از آن جمله است کتاب رجال و ذیل فهرست ابن الندیم. ( ذریعه ج 1 ص 113 )( وفیات الاعیان ابن خلکان ج 1 ص 195 ) ( لسان المیزان ج 2ص 301 ) ( رجال نجاشی ) ( مرآت الجنان ج 3 ص 321 ) ( شذرات الذهب ج 13 ص 210 ) ( روضات ص 241 ) ( تنقیح المقال ج 1 ص 338 ) ( اعیان الشیعه ج 27 ص 6 ) ( هدیة العارفین ج 1 ص 308 ).

ابن علی بن حسین بن علی محمد بن یوسف بن بحرین بهرام معروف به وزیر مغربی و مکنی بابوالقاسم از فرزندان بلاش بن بهرام گور

💡 شفیعی کدکنی محور این کتاب خود را بر این عقیده که برای بسط و درک تجربه دست‌نیافتنی صوفی به ناچار باید از سخنان و زبانی که به کار برده است کمک گرفت، استوار نموده است و بیان می‌کند که گاه حرکت از صوت به صورت و معنی بسیار بارز است. یکی از مثال‌هایی که او به آن اشاره نموده شعری است از شاعری با نام علی ابن حسین مغربی که قصیده‌ای در حالت تب و هذیان سروده بدین شکل که: