حبیب الله نوبخت شیرازی

[ویکی اهل البیت] حبیب اللَّه نوبخت شیرازی. این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
نوبخت شیرازی، حبیب اللَّه
(تو 1274/1273 ش)، نویسنده، مترجم، روزنامه نگار و شاعر. در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش به پایان برد، سپس برای تحصیل علوم دینی به نجف و کربلا رفت و ادبیات عرب را آموخت.
او علم کلام را از محضر سید محمد مفتی هندی آموخت و ادبیات عرب را نزد شیخ عبدالرحمان کویتی تکمیل کرد و در حوزه ی درس صدر اصفهانی، که مرجع تقلید بود، درس خارج خواند.
وی پس از مراجعت به شیراز مدتی در مدرسه شریعت و پس از تأسیس دارالمعلمین شیراز مدت سه سال در آنجا تدریس کرد. او در 1298 ش در شیراز مجله های «دنیای ایران»، «فکر آزاد» و روزنامه ی «بهارستان» در 1299 ش مجله ی «گل آشتی» را در شیراز تأسیس و منتشر نمود. نوبخت از طرفداران رضاشاه بود به همین علت شاه او را به مدیریت مجله ی نظامی «قشون» که در 1340 ق تأسیس شده بود، برگزید.
او در دوره های ششم و هفتم از طرف مردم بهبهان به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد. وی مدتی نیز ریاست کتابخانه ی سلطنتی را بر عهده داشت. از دیگر آثارش: «شاهنامه پهلوی»؛ «علم تربیت یا پداگوژی»؛ «علم روح علم طبایع»؛ «ماوراء مدرسه»؛ «فلسفه فازیسم»؛ «قانون فکر»، در علم منطق؛ «تاج جاحظ»، ترجمه؛ «کارنامه»، ترجمه؛ رساله ی «سفرای محمد»؛ «پندنامه»، شعر؛ «دیوان» شعر.

💡 به گفته حبیب الله نوبخت شیرازی سراینده منظومه شاهنامه نوبخت سیاه سوار پیش از ورود به دربار ساسانیان در مکران که همواره موطن اصلی بلوچ ها بوده روزگار می گذرانده اما به واسطه و معرفی هرمزان،حاکم اهواز، سیاه سوار از مکران به پایتخت نزد شاه برای خدمت به سپاه امپراتوری ساسانی خوانده می شود.