جلیک

جلیک. [ ج َ ] ( اِ ) گلدان. آوندی که در آن گل میگذارند. ( ناظم الاطباء ).

گلدان آوندی که در آن گل میگذارند

💡 نظریهٔ ایرانی در نیمهٔ نخستِ سدهٔ بیستم از سه راهِ در ابتدا مستقلِ تاریخی-فلسفی، تاریخ هنر و تاریخ دین به تاریخِ علمی آمد. پژوهش‌گران تاریخ هنری مانند لوکا جلیک، یوزف استریگوفسکی و اوگو مونرت د ویلارد و پژوهندگانِ تاریخ‌دان دین چونان یوهان پیسکر، میلان شوفلی و ایوو پیلار از این نظریه پشتیبانی کردند. ارتباط متقابل فرهنگیِ اسلاو-ایرانی توسط قوم‌شناسانِ مدرن مانند ماریجانا گوشیچ (که در آیین لیلیه متوجه تأثیر حوزهٔ پونتیک-قفقاز-ایران شد) برانیمیر گوشیچ و باستان‌شناسانی مانند زدنکو، وینسکی و کسنیا وینسکی-گاسپارینی هم مورد توجه قرار گرفته. با این حال، تعیین شاخه‌های فرهنگی و هنریِ ایرانی الاصل، از جمله نشانه‌های مذهبی، دشوار است. بیشتر تأثیرات ساسانی (۲۲۴–۶۵۱ پس از میلاد) است که در مناطق استپی احساس می‌شود.

💡 گزارش‌های غیرقابل استنادی دربارهٔ اثرات ایبوگائین در اوایل دهه ۱۹۶۰ منتشر شد. خواص ضد اعتیادآوری آن به‌طور تصادفی توسط هوارد لتسف در سال ۱۹۶۲، در سن ۱۹ سالگی کشف شد، زمانی که او و پنج دوستش - همگی معتاد هروئین بودند - با مصرف ایبوگائین شاهدکاهش علاقه ذهنی خود به هروئین و علائم ترک مواد مخدر در آنها پدیدار شد. مشاهدات عینی بیشتر لتسف را متقاعد به مفید بودن بالقوه ایبوگائین در درمان اعتیاد به مواد کرد. او با یک شرکت بلژیکی قرارداد ساخت ایبوگائین به صورت قرص را برای آزمایش‌ها بالینی در هلند بست و گواهی ثبت اختراع ایالات متحده برای محصول را سال ۱۹۸۵ دریافت کرد. نتایج اولین اقدام تحقیقاتی او، یعنی بررسی شواهد توانایی ایبوگائین برای کاهش اثرات جنبی ترک مخدر در موش‌های صحرایی توسط دزول جیک و همکارانش در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد. همچنین تأثیر آن در کاهش مصرف خودسرانه مورفین که توسط جلیک و همکاران در سال ۱۹۹۱ گزارش شده‌است. کاپندیجک و همکاران کاهش میزان وابستگی مصرف کوکائین در موش صحرایی را در سال ۱۹۹۳ منتشر نمودند و رضوانی کاهش وابستگی به الکل در سه سویه از موش‌های وابسته به الکل در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد.