لغت نامه دهخدا
( جلحمة ) جلحمة. [ ج َ ح َ م َ ] ( ع مص ) تافتن رسن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تافتن. ( از یادداشت های دهخدا ).
( جلحمة ) جلحمة. [ ج َ ح َ م َ ] ( ع مص ) تافتن رسن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تافتن. ( از یادداشت های دهخدا ).
💡 آل خلیفه، یک خانواده سنی وابسته به قبیله بنی عتبه، در سال ۱۷۶۶ پس از نقل مکان از کویت، در الزباره (قطر) ساکن شدند. در اصل، اجداد آنها به دلیل عادات غارتگرانه در شکار کاروانها در بصره و تجارت کشتیها در آبراه اروندرود، توسط عثمانیها از ام قصر عراق بیرون رانده شدند. ترکها آنها را در سال ۱۷۱۶ به کویت تبعید کردند و تا سال ۱۷۶۶ در آنجا ماندند. در حدود دهه ۱۷۶۰، آل خلیفه به زبره در قطر امروزی مهاجرت کرد. خاندان آل جلحمه، متحد قبیله بنی عتبه، به زودی به آل خلیفه در الزباره پیوستند و الصباح را به عنوان مالکان انحصاری کویت باقی گذاشتند. با این حال، آنها بعداً در مورد توزیع درآمد به توافق نرسیدند و باعث شد که الجلهمه به سمت ریویش در شرق الزباره حرکت کند. آل خلیفه در آنجا به آنها حمله کرد و رئیس آنها جابر الجلهمه را کشت.