جبعون

جبعون. [ ] ( اِ ) بعبری «تل » باشد. ( قاموس کتاب مقدس ).
جبعون. [ ] ( اِخ ) یکی از شهرهای بزرگ بن یامینیان بود ( صحیفه یوشع 18:25 ) که به بنی هارون داده شد ( صحیفه یوشع 21:17 ) و بمسافت پنج یا هفت میل بشمال اورشلیم واقع است. حوّیان که در این شهر بودند از کثرت زیرکی و دوراندیشی با یوشعبن نون عهد صلح را استوار نمودند. ( صحیفه یوشع 9:4 - 15 ) و چون سلاطین پنجگانه آموریان بر ضد ایشان فراهم شدند اسرائیلیان برای یاری ایشان شتافتند آموریان را رانده اینان را رهانیدند. ( صحیفه یوشع 10:10 ) ( اشعیا 28:21 ). و در اواخر سلطنت داود و اوایل سلطنت سلیمان مسکن خداوند در جبعون می بود. ( اول تواریخ ایام 16:39 و 29 ). و در پهلوی آن حوض عظیمی بود ( دوم سموئیل 2:13 ) که یوآب آب نیر را درحوالی آن هزیمت داد و دور نیست که همان آبهای بسیاری باشد که در ارمیا ( 41:12 ) مذکور است و همچنین «سنگ بزرگ » که در دوم سموئیل ( 20:8 ) مذکور است قصد از آن ستونی میباشد که بیادگاری 24 تن مردان داود و یشبوشت که در آنجا هلاک شدند نصب شد. جبعون را فعلا «الجیب »گویند و برفراز تلی واقع است و در نشیب تل بطرف شرقی خیمه ایست و آبش بحوضی که یکصد و سی قدم عرض دارد جاری میباشد و شکی نیست که این حوض همان جبعون میباشد. اما دشت جبعون، نیز مجاور جبعون بود و بواسطه اینکه اسرائیلیان در آنجا بر پادشاهان پنجگانه مظفر گشتند مشهور است. و هم واقعه عجیب دیگری که در صحیفه یوشع ( 10:12 ) مذکور است در آنجا روی داد و احتمال میرود که داوران شهرهای چهارگانه که در صحیفه یوشع ( 9:17 ) مذکور است با یکدیگر معاهده نمودند. ( مقابل صحیفه یوشع 10 تا 2 ). سکنه جبعون را جبعونیان گویند.( دوم سموئیل 21:1 و 2 و 3 ) ( از قاموس کتاب مقدس ).

💡 در خاورمیانه باستان، مشروعیت حکومت سلطنتی از دو عنصر سرچشمه می‌گرفت: تبار شاهانه و تأیید سلطنت از سوی خدایان. این دو عنصر در روایت مربوط به سلیمان نیز وجود دارد؛ کتاب اول پادشاهان در باب‌های اولیه خود تأکید دارد که شخص داوود سلیمان را برای جانشینی انتخاب کرد و سلیمان «بر تخت پدر خود نشست.» تأیید الهی حکومت سلیمان مضمون خوابی است که او در جبعون دید.