تکابر به معنای خودبزرگبینی، خودپسندی و فخر فروشی است. این واژه به حالتی اشاره دارد که فرد به خود و ویژگیهایش به گونهای مینگرد که خود را از دیگران برتر و مهمتر میداند. تکابر معمولاً با رفتارهایی مانند خودستایی، تحقیر دیگران و نادیده گرفتن نظرات و احساسات دیگران همراه است. این ویژگی میتواند در روابط اجتماعی و انسانی مشکلاتی ایجاد کند، زیرا فرد متکبر معمولاً نمیتواند به درستی با دیگران ارتباط برقرار کند و به احساسات و نیازهای آنها توجهی ندارد. در بسیاری از متون دینی و اخلاقی، تکابر به عنوان یک صفت ناپسند و مذموم شناخته میشود و از انسانها خواسته میشود که از این ویژگی دوری کنند و به تواضع و فروتنی روی آورند. در نهایت، تکابر نه تنها به روابط فردی آسیب میزند، بلکه میتواند به جامعه نیز لطمه بزند و موجب ایجاد تنش و نارضایتی در میان افراد شود.
تکابر
لغت نامه دهخدا
تکابر. [ ت َ ب ُ ] ( ع مص ) تکبر و بزرگ منشی کردن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تکبر. ( اقرب الموارد ). رجوع به تکبر و استکبار شود.
فرهنگ فارسی
تکبر و بزرگ منشی کردن تکبر
جمله سازی با تکابر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پیادهنظام هخامنشی از چندین قسمت تشکیل شده بود. در ابتدا شامل اسپارابارا و تکابران (Takabara) بود، اما بعدها داریوش بزرگ شاخه دیگری بهنام گارد جاویدان به ارتش اضافه کرد. کمانداران یکی از مهمترین شاخههای پیادهنظام بودند، همچنین در سالهای پایانی شاهنشاهی، کارداکسها (Cardaces) به معنی مزدوران خارجی به ارتش اضافه شدهبودند. کارداکها معمولاً از مزدوران یونانی تشکیل شده بودند.
