تورم دورقمی به وضعیتی در اقتصاد گفته میشود که نرخ افزایش عمومی قیمت کالاها و خدمات در یک کشور به سطحی بین ده تا نود و نه درصد در سال برسد و به همین دلیل آن را «دورقمی» مینامند. این نوع تورم نشاندهنده افزایش سریع و قابل توجه سطح قیمتها در مدت زمان کوتاه است که تأثیر مستقیمی بر کاهش قدرت خرید مردم دارد. در چنین شرایطی، هزینههای زندگی به سرعت بالا میرود و خانوارها برای تأمین نیازهای اساسی خود با فشار اقتصادی بیشتری روبهرو میشوند. تورم دورقمی معمولاً باعث بیثباتی در بازارها میشود و برنامهریزی اقتصادی را برای افراد و دولت دشوارتر میسازد. در این وضعیت، ارزش پول ملی کاهش پیدا میکند و مردم برای خرید کالاهای مشابه باید پول بیشتری پرداخت کنند. این نوع تورم میتواند بر پساندازها و درآمد ثابت افراد نیز اثر منفی بگذارد و سطح رفاه عمومی را کاهش دهد. اقتصاددانان معمولاً تورم دورقمی را نشانهای از وجود مشکلات ساختاری در اقتصاد میدانند که نیاز به اصلاح و مدیریت دقیق دارد. ادامه یافتن این وضعیت ممکن است موجب افزایش نابرابری اقتصادی و کاهش اعتماد عمومی به ثبات مالی شود. به طور کلی، تورم دورقمی به معنای رشد شدید و دو رقمی قیمتها در اقتصاد است که آثار گستردهای بر زندگی مردم و عملکرد اقتصادی کشور دارد.
تورم دورقمی
فرهنگستان زبان و ادب
{double-digit inflation} [اقتصاد] افزایش سطح قیمت ها از 10 درصد تا 100 درصد
جمله سازی با تورم دورقمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اقداماتی که در اوایل این دهه صورت گرفت با بهبود چشمگیر اقتصاد جهانی همراه شد و بدین ترتیب به اقتصاد کره جنوبی کمک کرد تا فرصتهای از دست رفته در اواخر دهه ۱۹۸۰ را بازیابد. کره جنوبی توانست میان سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ به رشد واقعی ۹٫۲٪ برسد و میان سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ به رشد ۱۲٫۵٪ رسیده بود. در آن زمان تورم دورقمی دههٔ ۱۹۷۰ مهار شده بود.