لغت نامه دهخدا
تنتت. [ ت َ ن َت ْ ت ُ ] ( ع مص ) پلید شدن بعد پاکی و پاکیزگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تنتت. [ ت َ ن َت ْ ت ُ ] ( ع مص ) پلید شدن بعد پاکی و پاکیزگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
💡 واتس آموزش گرافیک دیده بود و نواختن درام را در کلوبهای ریتماندبلوز لندن آغاز کرد و در آنجا با برایان جونز، میک جگر و کیت ریچاردز آشنا شد. در ژانویه ۱۹۶۳، او به عنوان درامر به گروه نوپای آنها، رولینگ استونز، پیوست. واتس، جگر و ریچاردز تنها اعضایی هستند که در تمام آلبومهای استودیویی گروه حضور داشتهاند. وی از موسیقی جاز به عنوان تأثیرگذار عمده در سبک نوازندگی خود نام بردهاست. او با گروه خود، چارلی واتس کوینتت، تور داشت و در لندن در باشگاه جاز رونی اسکات با چارلی واتس تنتت ظاهر شد.