بلهقه
کلمهی «بلهقه» در فارسی به معنای به طمع افکندن، فریب دادن یا گمراه ساختن کسی است. این واژه از ریشه عربی گرفته شده و در متون قدیمی و ادبی، مانند «اقرب الموارد» و فرهنگ تاج، ثبت شده است. «بلهقه» به عملی اشاره دارد که در آن فرد یا چیزی دیگران را فریب میدهد تا به سود خود یا با هدف نادرست، توجه و طمع آنها را جلب کند. این واژه از نظر دستوری، معمولاً به عنوان اسم یا صفت برای فاعل فریبکار استفاده میشود. این واژه بار معنایی منفی دارد و نشاندهنده عملی ناپسند و غیر اخلاقی است. «بلهقه» میتواند شامل وعدههای دروغین، تظاهر و اغوای دیگران باشد. کاربرد آن در متون مذهبی و اخلاقی برای هشدار نسبت به فریب و وسوسه دیده میشود. «بلهقه» هممعنی با فریب، اغوا، وسوسه و گمراهسازی است.
لغت نامه دهخدا
( بلهقة ) بلهقة. [ ب َهََ ق َ ] ( ع مص ) به طمع افکندن و فریفتن: لاتغرکم بلهقته فما عنده خیر. ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ).
جمله سازی با بلهقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حاطب بن ابى بلهقه كه از اصحاب رسول خدا(ص ) بود، روى هميناحتمال نامه اى به مكيان نوشت و آنها را در جريان كار گذاشت. نامه را به وسيلهكنيزكى ارسال داشت. پيغمبر اكرم (ص )، على (ع ) را احضار كرد و چند نفر را با اوهمراه نمود و فرمود برويد در سرزمين (خاخ ). درداخل باغى، زنى را مى بينيد كه حامل نامه اى است براى سران قريش. نامه را از اوبگيريد و خودش را رها كنيد.
