کلمهی «بلهقه» در فارسی به معنای به طمع افکندن، فریب دادن یا گمراه ساختن کسی است. این واژه از ریشه عربی گرفته شده و در متون قدیمی و ادبی، مانند «اقرب الموارد» و فرهنگ تاج، ثبت شده است. «بلهقه» به عملی اشاره دارد که در آن فرد یا چیزی دیگران را فریب میدهد تا به سود خود یا با هدف نادرست، توجه و طمع آنها را جلب کند. این واژه از نظر دستوری، معمولاً به عنوان اسم یا صفت برای فاعل فریبکار استفاده میشود. این واژه بار معنایی منفی دارد و نشاندهنده عملی ناپسند و غیر اخلاقی است. «بلهقه» میتواند شامل وعدههای دروغین، تظاهر و اغوای دیگران باشد. کاربرد آن در متون مذهبی و اخلاقی برای هشدار نسبت به فریب و وسوسه دیده میشود. «بلهقه» هممعنی با فریب، اغوا، وسوسه و گمراهسازی است.
بلهقه
لغت نامه دهخدا
( بلهقة ) بلهقة. [ ب َهََ ق َ ] ( ع مص ) به طمع افکندن و فریفتن: لاتغرکم بلهقته فما عنده خیر. ( از ذیل اقرب الموارد از تاج ).
جمله سازی با بلهقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حاطب بن ابى بلهقه كه از اصحاب رسول خدا(ص ) بود، روى هميناحتمال نامه اى به مكيان نوشت و آنها را در جريان كار گذاشت. نامه را به وسيلهكنيزكى ارسال داشت. پيغمبر اكرم (ص )، على (ع ) را احضار كرد و چند نفر را با اوهمراه نمود و فرمود برويد در سرزمين (خاخ ). درداخل باغى، زنى را مى بينيد كه حامل نامه اى است براى سران قريش. نامه را از اوبگيريد و خودش را رها كنيد.
