برنج دیم
«برنج دیم» به نوعی برنج گفته می‌شود که بدون آبیاری مصنوعی، غرقاب کردن زمین یا انتقال نشا رشد می‌کند و تمام آب مورد نیاز خود را از بارش طبیعی دریافت می‌کند. این روش کشت در مناطقی با بارندگی کافی رایج است و در مناطق خشک یا کم‌باران قابل اجرا نیست. در برنج دیم، بذر مستقیماً در زمین خشک کاشته می‌شود و نیازی به شالیزارهای غرقابی ندارد. از مزایای این روش می‌توان به مصرف بسیار کم آب، کاهش هزینه‌های آبیاری و مناسب بودن برای زمین‌های کوهپایه‌ای و شیب‌دار اشاره کرد. برنج دیم برخلاف برنج آبی که نیازمند مراقبت‌های بیشتر و سیستم‌های آبیاری پیچیده است، با محیط طبیعی هماهنگ است و کشت آن ساده‌تر است. محصول برنج دیم معمولاً مقاوم به خشکی و برخی آفات است، هرچند میزان برداشت آن نسبت به برنج آبی کمتر است.
فرهنگستان زبان و ادب
{upland rice} [کشاورزی-زراعت و اصلاح نباتات] برنجی که آبیاری نمی‌شود.
ویکی واژه
برنجی که آبیاری نمی‌شود.
جمله سازی با برنج دیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برنج به حرارت و بارندگی کافی (یا آبیاری کافی) نیاز دارد. معمولاً برنج دیم در نواحی که سالانه نزدیک به ۱۰۰۰ میلی‌متر یا بیشتر بارندگی دارند کشت می‌شود. ذرت هم با این‌که یک گیاه گرمسیری است در آب و هوا و ارتفاعات مختلف از نواحی پست تا ارتفاع ۳۰۰۰ متری از سطح دریا کشت می‌گردد.
💡 در مناطقی که دسترسی به منابع آب زیرزمینی محدود است، کشت برنج دیم تنها راه باقی‌مانده برای تامین معیشت کشاورزان محلی در طول سال است.
💡 تولید برنج دیم به دلیل وابستگی شدید به بارش‌های فصلی، همیشه با چالش‌های بزرگ مدیریتی و اقتصادی برای جامعه کشاورزان همراه بوده است.
💡 کیفیت محصول حاصل از برنج دیم معمولاً به دلیل استفاده از آب باران و مواد معدنی طبیعی خاک، با برنج آبی متفاوت است.
