بردیج
لغت نامه دهخدا
بردیج. [ ب ِ ] ( اِخ ) شهری است به آذربایجان. ( منتهی الارب ). از اعمال بردع از بلاد ارمینیه است. ( یادداشت مؤلف ). شهری است خرد و آبادان و با نعمت [ به اران ]. ( حدود العالم ). شهرکی است در اقصای آذربایجان در چهارده فرسنگی بردعه. ( الانساب سمعانی ).
جمله سازی با بردیج
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در متون اسلامی نیز منطقه اران از سوی جغرافی نگاران به شرح آمدهاست. ابن خردادبه، ارمینیه را به ۴ قسمت بخش کرده و اران را ارمینیه چهارم نامیدهاست ولی بلاذری آن را با عنوان ارمینیه اول ذکر کردهاست. ابن حوقل که خود به اران سفر کرده، آن سرزمین را شامل دو بخش دانسته، و ارانین نامیدهاست. وی بردعه، الباب (دربند) و تفلیس را بزرگترین شهرهای آنجا و شهرهای بیلقان، ورثان، بردیج، شماخیه (شماخی)، شروان، لایجان، شابران، قبله، شکی (نوخای کنونی)، شمکور (شامخور کنونی)، جنزه (گنجه) و شهرهای کوچک دیگر را متعلق به اران دانستهاست. در سده ۴ ق اران سرزمینی چنین گستردهای بود. از آن پس گاه سرزمینهای میان دو رود کر و ارس را اران نامیدند و از بلاد شروان در شمال رود کر جداگانه نام بدند. مهمترین شهر اران در روزگار باستان کبله نام داشت. بطلمیوس این شهر را با همین تلفظ (Chabala) و پلینیوس کَبَلکه نامیدهاند. در برخی مآخذ این شهر به صورت کَوَلَک و در متون عهد اسلامی قَبَله نگاشته شدهاست خرابههای تختگاه قدیمی اران هنوز در بخش کوتکاشِن قفقاز باقی است.