لغت نامه دهخدا
بالویی. ( ص نسبی ) منسوب به بالویه خاندانی معروف. ( از لباب الانساب ج 1 ص 92 ). و رجوع به بالوی شود.
بالویی. ( اِخ ) ابوالحسن عبدالواحدبن محمدبن احمدبن بالویه. معروف به بالویی نیشابوری که در رجب سال 378 هَ. ق. درگذشت. ( از لباب الانساب ج 2 ص 92 ).
بالویی. ( اِخ ) عبداﷲبن احمدبن عبداﷲبن بالویه. ابومحمد بالویی، مجتهدی صالح بود که از ابوبکر محمدبن اسحاق بن خزیمه و دیگران روایت کسب کرد و بسال 378 هَ. ق. درگذشت. ( از لباب الانساب ج 2 ص 92 ).