ایمن ا

ایمن ا. [ اَ م ُ نَل ْ / م ُ نَل ْ لاه ] ( ع سوگند ) قسم بخدا. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به ایم اﷲ و ایمن شود.

💡 به طیهور نامه فرستاد شاه که بگذاشتیم ایمن این ژرف راه

💡 تا نگردی از خود ایمن ای عمو خوبی خود زشتی کس را مگو

💡 ای واله ایمن این سفر دور کشید باز آ که شدند قوم گوساله‌پرست

💡 ای جاذبه ایمن ای جذبه جان من این خواهش اهریمن کو آتش یزدانی

💡 گفت یحیی که تو قهرش را نگر چند باشی ایمن ای صاحب نظر