المعتز با

لغت نامه دهخدا

المعتز با. [ اَم ُ ت َزْ زُ بِل ْ لاه ] ( اِخ ) محمدبن المتوکل مکنی به ابوعبداﷲ ( 233 - 255 هَ. ق. ) سیزدهمین خلیفه عباسی. وی بسال 252هَ. ق. بخلافت رسید. رجوع به معتز باﷲو معجم الانساب زامباور ج 1 ص 3 و قاموس الاعلام ترکی ج 6 و حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 273 و اعلام المنجد شود.

جمله سازی با المعتز با

💡 آقا را غريب و مظلومانه و بى كس شهيد كردند. وقتى كهمتوكل بدرك رسيد، پسرش المعتز با امام هادى عليه السلام بر خوردهاى شديدى كرد وبراى كشتن امام با برادر زاده اش معتمد عباسى همدست شدند، غذايى به زهر آلوده كردندو فرزند زهرا را غريبانه و مظلومانه مسموم و شهيد كردند، بميرم چه گذشت به امام حسنعسگرى توى شهر غريب دور از وطن هيچكس را ندارد.