السیاسه

[ویکی نور] السیاسة از مهم ترین آثار ارسطو و کتابی است پیرامون فلسفه سیاست و انواع حکومت ها.
کتاب به زبان یونانی بوده و بارتلمی سانت هلیر به فرانسه و پس از آن، توسط احمد لطفی سیر به عربی ترجمه شده است.
کتاب با مقدمه بارتلمی سانت هلیر آغاز و مطالب در هشت کتاب، تنظیم شده است و هر کدام از کتاب ها دارای ابوابی هستند.
کتاب حاضر، مانند دیگر نوشته های ارسطو، اثری یکپارچه نیست، بلکه مشتمل بر نوشته های جداگانه ای است که در زمانی بعد، احتمالاً به وسیله خود ارسطو یا شاگردانش، گردآوری شده است. این کتاب در دوره دوم اقامت ارسطو در آتن پدید آمده و از آخرین نوشته های اوست. این اثر، 8 کتاب یا مقاله را دربر می گیرد که محتوای آن ها چنین است:
کتاب یکم: پیشگفتاری کوتاه؛ سازمان خانواده یا «تدبیر منزل» به عنوان عنصر اصلی جامعه و دولت، به ویژه خصلت اقتصادی آن.
کتاب دوم: بهترین شکل دولت یا سازمان سیاسی؛ ارسطو در اینجا، به پژوهش انتقادی از شناخته شده ترین شکل های دولت و سازمان های سیاسی می پردازد، چه آن هایی که از پیش (در یونان) وجود داشته اند، چه آن هایی که تنها به نحو مفروض از سوی دیگران پیشنهاد شده اند.

💡 ۹) رساله فی السیاسه (رساله‌ای در سیاست):

💡 وحید خراسانی از مراجع تقلید معاصر شیعه، در خصوص هجوم به خانه فاطمه، معتقد است که منابع شیعه و سنی در مسئله تهدید عمر بن خطاب نسبت به آتش زدن خانه فاطمه، اجماعی تقریبی دارند. وی پس از این مسئله به نقل از چند منبع سنی همچون الامامة و السیاسه و دائرة المعارف القرن العشرین، این ماجرا را گزارش می‌کند و در نهایت با انضمام روایتی از عمر بن خطاب در کتاب صحیح بخاری که در آن، بیعت با ابوبکر یک خطا و لغزش عنوان گرفته‌است؛ می‌افزاید: «اگر به اعتراف تو، این بیعت غلط بود، چرا برای حفظ این بیعت آمد فاطمه زهرا را بسوزاند؟». بر اساس آنچه علی لباب در فهرست‌نویسی از کتاب الهجوم عبدالزهرا مهدی نوشته‌است؛ مسئله هجوم به خانه فاطمه در منابع امامیه، تواتر معنوی دارد و اصل هجوم به خانه غیرقابل انکار است. لباف در بخشی از کتابش به سخن محسن کدیور نیز اشاره می‌کند که وی می‌گوید: «اینکه در صدر اسلام چه رفتار نامناسبی با امام (علی) علیه السلام و حضرت (فاطمه) سلام‌الله علیها شده، مسلم است ولی جزئیات آن برای ما به‌طور تاریخی ثابت نشده‌است.»