الاثیم
متضادها
البر
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
اثم (۴۸ بار)
«أَثِیم» به معنای گناهکار است و به عنوان تأکید برای «خَوّان» ذکر شده و از مادّه «اثم» (بر وزن اسم) در اصل، به معنای کاری است که انسان را از کسب ثواب تأخیر می اندازد و معمولاً به معنای گناه به کار می رود. بنابراین «أَثِیم» یعنی گنهکار و به معنای کسی که بر گناه مداومت می کند، و در اینجا منظور کفار لجوج و تجاوز کار و پر گناه است.
جمله سازی با الاثیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دوره پادشاهی یزدگرد، نگرش و رفتار جدیدی با اقلیتهای دینی شکل گرفت. بر سکههای یزدگرد، شعار «نگهبان صلح (رامشهر)» دیده میشود، در حالی که در منابع ساسانی او را گناهکار (به عربی: الاثیم، فارسی میانه: بزهگر) مینامند. ظاهراً این عنوان صرفاً تبلیغات موبدان است، چرا که یزدگرد یکم نه تنها برخی از موبدان زرتشتی را که به رفتار پسندیدهاش با اقلیت دینی ایراد میگرفتند، به قتل رساند، بلکه با یهودیان و مسیحیان با نیکی رفتار میکرد.
💡 در آموزههای اخلاقی و دینی، فرد الاثیم به کسی گفته میشود که به طور مداوم مرتکب گناهان بزرگ شده و از مسیر درست منحرف گشته است.
💡 متون مقدس بر دوری از رفتارهای الاثیم و تلاش مستمر برای پاکسازی روح از خطاهای انسانی و گناهان بزرگ تأکید بسیار زیادی دارند.
💡 در بحثهای فلسفی مربوط به اخلاق، مفهوم الاثیم به عنوان نمادی از فساد رفتاری و انحراف از اصول انسانی و ارزشهای اخلاقی مطرح میشود.