بالاثم

💡 در آيه بعد مى افزايد: هنگامى كه او را از اينعمل زشت نهى كنند (و به او گفته شود از خدا بترس (آتش لجاجت در درونش شعله ور مىگردد) و لجاج و تعصب، او را به گناه مى كشاند) (و اذاقيل له اتق الله اخذته العزة بالاثم ).

💡 ومن الناس من يعجبك قوله فى الحيوه الدنيا و يشهد اللّه على ما فى قلبه وهوالدالخصام.(204) واذا تولى سعى فى الارض ليفسد فيها و يهلك الحرثوالنسل واللّه لايحب الفساد.(205) واذا قيل له اتق اللّه اخذتة العزة بالاثم فحسبه جهنمو لبئس المهاد.(206) و من الناس من يشرى نفسه ابتغاء مرضات اللّه واللّه رؤ فبالعباد(207)

💡 (اثم ) به گفته معجم مقاييس اللغة در اصل، به معنى كندى و عقب افتادن است، و ازآنجا كه گناهان، انسان را از رسيدن به خيرات، عقب مى اندازد اين واژه بر آن اطلاق شدهاست، بلكه در بعضى از موارد از آيات قرآن غير اين معنى (كندى و تاخر) مناسب نيست،مانند: و اذا قيل له اتق الله اخذته العزة بالاثم؛ (و هنگامى كه به او گفته شود، تقواپيشه كن، غرور، و مقامات موهوم او را از وصول به تقوا، كند مى سازد).

💡 (و در انجام اين گناه و تجاوز به يكديگر كمك مى كنيد) (تظاهرون عليهم بالاثم والعدوان ).

💡 در آيـه 206 سـوره بـقـره مى خوانيم: و اذا قيل له اتق الله اخذته العزة بالاثم فحسبهجهنم و لبئس المهاد: هنگامى كه به او (منافق ) گفته مى شود از خدا بترس لجاجت و تعصبو غرور او را مى گيرد و به گناه مى كشاند، آتش دوزخ براى او كافى است و چه جايگاهبدى ؟