( آل کثیر ) آل کثیر. [ ل ِ ک َ ] ( اِخ ) نام قبیله ای بخوزستان مرکب از سه هزار خانوار در غرب و جنوب رود دزفول که در سیاه چادرها منزل دارند و در قریه قومات نیز نزدیک سیصد خانوار از این قبیله ساکن است و این قبیله به تیره های سعد و عنافجه و ضیاغمه و جز آن منشعب میشود. و آنان تا ساحل نهر هاشم یورت دارند.
( آل کثیر ) نام قبیله بخوزستان
آل کثیر. طایفۀ عرب ایران، از طوایف بزرگ و قدیمی خوزستان، مرکب از دو گروه بزرگ به نام های بیت سعد و بیت کریم، ساکن منطقۀ فرج آباد و حسین آباد دزفول و مناطقی از شوشتر و بعضی کناره های کرخه و کارون. این مردم در قرون گذشته از عربستان به عراق و سپس به خوزستان آمده اند. جمعیت آل کثیر در عصر قاجار حدود ۱۰ـ۱۵هزار خانوار بود. اغلب اعضای این طایفه از میانۀ دورۀ قاجار به یک جانشینی روی آوردند. امروزه همۀ این مردم یک جانشین هستند. مشاغل اصلی این مردم، زراعت و دامپروری است. گروه هایی از اینان پس از پیدایش صنایع جدید در خوزستان، در آن مراکز شاغل شده اند. مشایخ آل کثیر در نبردهای علی مردان خان بختیاری و کریم خان زند و همچنین شورش بعضی خانزادگان زندیه برضد کریم خان دخالت داشتند. اینان در سال های جنگ جهانی اول در مخالفت با شیخ خزعل به دولت عثمانی پیوستند، اما سرانجام مغلوب شیخ خزعل شدند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عشیرهٔ آل کثیر پس از مرگ شیخ فارِس به سه شاخهٔ بزرگ بیت سعد و بیت کریم (بیت خلف الحیدر) و بیت ناصر تقسیم شد که گاه همچون ۳ قبیلهٔ جداگانه بهشمار میآمدند (فیلد، ۱۹۴). (II(B)/۱۶۱۸). نجمالملک نیز در اشاره به این عشیره از آل کثیر یا بیت خلف الحیدر و بیت سعد سخن گفتهاست (ص ۱۲۱). با اینهمه، تردیدی نیست که بیت سعد بخشی از عشیرهٔ آل کثیراست و این جداسازیها از نامگذاریهای ساکنان مناطق مختلف پدید آمدهاست. دزفولیها بیت کریم را گاه حوشیه، گاه بیت خلف الحیدر و گاه بیت غافل مینامند (تحقیقات مؤسسه آل کثیر). این جداسازی زاییدهٔ معروفیت و سرشناسی شیخ خلف الحیدر رئیس عشیره ال کثیر ميباشد، زیرا هریک از این دو شاخه از روابط جداگانهای با حکومتهای محلی برخوردار بودهاند. مثلاً شیخ فرحان اسد از یک سو در پی دوستی با شیخ محمره (خرمشهر) برآمد و از سوی دیگر خواهرش را به کریمخان لُرِ فیلی به زنی داد (تحقیقات مؤسسه آل کثیر؛ لاریمر، II(A) ۹۹۷)، اما شیخ حیدر دخترش را به ازدواج رئیس لرهای سگوَنْد درآورده بود و خواهان آن بود که گرفتاریهای خود را با تکیه بر سگوندها و با بهرهگیری غیرمستقیم از اقتدار والی پشتکوه
