اقمر

اقمر. [ اَ م َ ] ( ع ص ) سپید. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ابیض. ( اقرب الموارد ). || سپید مایل به تیرگی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
- حمار اقمر؛ خر سفید مایل به تیرگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
- سحاب اقمر؛ ابر سپید مایل به تیرگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
|| وجه اقمر؛ روی همچون ماه. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || لیل اقمر؛ شب مهتابی. ( از اقرب الموارد ).

۱. سفیدرنگ، به رنگ ماه.
۲. سفید مایل به سبزی.

سفید رنگ، برنگ ماه، سفیدمایل به سبزی
سپید یا سپید مایل به تیرگی

💡 1- على بن اقمر گويد: عبداللّه بن عمرو نقل مى كرد كهرسول خدا از دره اى بيرون رفت و چشمش به ابوسفيان افتاد كه سواره بود و همراهمعاويه و برادرش يزيد، يكى جلو مركب و ديگرى از آن عقب مى راند. حضرت فرمود:(اللّهم العن القائد و السائق و الراكب )؛ خداوند لعنت كند جلودار و راننده و سوار برمركب را! (840)