افریننده
کلمه آفریننده به عنوان یک اسم به معنای فرد یا چیزی است که اقدام به ایجاد یا خلق چیزی میکند. خالق به معنای آفریدگار، یکی از نامهای خداوند متعال است. این واژه در قرآن کریم ۸ بار ذکر شده که در ۷ مورد به خداوند نسبت داده شده است. همچنین، واژه خلّاق نیز دو بار در قرآن آمده و در هر دو مورد به عنوان وصفی برای خداوند به کار رفته است. خلق در اصل به معنای اندازهگیری و تقدیر است و از آنجا که آفریدن همراه با اندازهگیری است، به همین دلیل خلق به معنای آفریدن نیز تعبیر میشود. راغب میگوید: اصل واژه خلق به معنای اندازهگیری صحیح است. بنابراین، خالق به معنای اندازهگیر است و به تبع آن، به معنای آفریدگار نیز به کار میرود. مرحوم طبرسی بیان کردهاند که اصل خلق به معنای ساختن چیزی است پس از اندازهگیری دقیق آن به گونهای که هیچ کم و کاست یا نقص و عیبی در آن وجود نداشته باشد. این کار تنها از دست خداوند قادر و حکیم برمیآید. البته این اطلاق به صورت مسامحه و تجوز در مورد غیر خداوند نیز قابل قبول و معقول است.
مترادفها
خالق، پدیدآورنده، سازنده
متضادها
مخلوق، آفریده، ویرانگر
لغت نامه دهخدا
( آفریننده ) آفریننده. [ ف َ ن َن ْ دَ / دِ ] ( اِخ ) آنکه آفریند. آنکه خلق کند. نامی از نامهای خدای تعالی. خالق. وجودبخشنده. آفریدگار. باری. فاطر. خلاق. ذاری. ( ربنجنی ). جهان آفرین. مبدع. موجد. مکوّن. منشی
فرهنگ معین
( آفریننده ) (فَ نَ دِ ) (ص فا. ) آفریدگار.
فرهنگ عمید
( آفریننده ) آفریدگار، خلق کننده، خالق.
فرهنگ فارسی
( آفریننده ) ( اسم ) ۱ - آنکه آفریند خالق خلق کننده. ۲ - خدا آفریدگار.
آنکه آفریند
جمله سازی با افریننده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از متفکران و فیلسوفان بزرگ تاریخ، در طول قرون مختلف تلاش کردهاند تا ماهیت و ویژگیهای اصلی آفریدگار یا همان افریننده جهان هستی را درک کنند.
💡 در نگاه بسیاری از هنرمندان، هنر واقعی آن است که بتوانند با استفاده از ابزارهای ساده، اثری خلق کنند که نشاندهنده قدرت و خلاقیت افریننده اصلی طبیعت باشد.
💡 فلسفه وجودی انسانها همواره بر این باور استوار بوده که هر پدیدهای در این جهان هستی، ریشه در قدرت و تدبیر یک افریننده هوشمند و مقتدر دارد.