لغت نامه دهخدا
اعتد. [ اَ ت ُ] ( ع اِ ) ج ِ عَتاد، بمعنی ساخت و سامان و آمادگی و آنچه جهت سفر و جز آن آماده سازند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج ِ عَتاد. ( ناظم الاطباء ). ج ِ عَتاد، اسباب فراهم کردن و آمادگی برای کاری. ( از اقرب الموارد ).
اعتد
فرهنگ فارسی
جمع عتاد بمعنی ساخت و سامان و آمادگی و آنچه جهت سفر و جز آن آماده سازند.
جمله سازی با اعتد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 میزان عدل لایجور ولا یحی... ف و ما اعتدی الا علی من یعتدی
