💡 1. تكفير على و عثمان و معاويه و اصحاب جمل و اصحاب تحكيم - كسانى كه به حكميترضا دهند - عموما، مگر آنان كه به حكميت راءى داده و سپس توبه كرده اند.
💡 اين درسى است كه على عليه السلام مى آموزد: وقتى حارث به امام مى گويد: آيا تصورمى كنى و مى پندارى كه من اصحاب جمل را در ضلالت و گمراهى مى دانم ؟
💡 علی با رسیدن به خلافت کوفه را مرکز خلافت ساخت که در میانه جهان اسلام قرار داشت و و برای حفظ ثغور اسلامی اهمیت نظامی و سیاسی فوقالعاده داشت؛ و از سویی تصرف آن توسط مخالفان داخلی علی چون معاویه و اصحاب جمل برای خلافت شکست بزرگی بود. فتوحات در زمان علی برای اصلاح وضع داخلی متوقف گردید و معاویه برای رویارویی با علی با رومیان از در آشتی درآمد.
💡 وقتى اصحاب جمل منهزم شدند، آنچه در لشرگاه آنها بود جمع آورى شد. آن گاه اميرالمؤمنين عليه السلام آن را پنج قسمت كرد و چهار قسمت آن را ميان رزمندگان پخش كرد.
💡 از آن مشكلتر، اصحاب جمل بودند كه عايشه ى ام المؤ منين، با آن احترامى كه بين مسلميندارد، جزو اينهاست. طلحه و زبير نيز، دو نفر از اقدمين مسلمانان، از صحابيهاى بزرگپيامبر، از دوستان خود اميرالمؤ منين و بعضا خويشاوند زبير، پسر عمه ى اميرالمؤ منين وپيامبر بود اينها همه يك طرف مجتمع بودند، و على (عليه السّلام ) يك طرف ديگر. اوتكليفش را تشخيص داد و قاطع حركت كرد.
💡 645- علم داشتى ولى... بعد از شكست اصحاب جمل؛ در ميان كشتگان عبور مى كرد تا اينكه به كشته كعب بن سورةقاضى شهر بصره رسيد آنگاه دستور داد او را بنشانند، حضرت به او فرمود: اى واىبر تو؛ اى كعب علم و دانش داشتى ولى براى تو سودى نداشت و شيطان تو را گمراهكرد و به آتش دوزخ فرستاد.(765)