استبحار

استبحار. [ اِ ت ِ] ( ع مص ) منبسط و فراخ گردیدن. || استبحار شاعر؛ پرگوی و پرسخن شدن شاعر. ( از منتهی الارب ).

💡 83- اين داستان با مختصر اختلافى، در بحار ج 70، ص 244 و 380 نيز آمده استبحار: ج 14 ص ‍ 425 و 421.