ازیل

ازیل. [ اَ ی َ ] ( ع ص ) آنکه میان هر دو ران وی دوری بود. ( منتهی الارب ). آنکه رانهایش از یکدیگر دور بود. ( مهذب الاسماء ).

آنکه میان هر دو ران وی دوری بود

💡 دوره شش هزار ازیلان دلیر بهمراه آن ترک آمد چو شیر

💡 یکی ازیلان پیش منهید پای نباید که جنبد پیاده ز جای

💡 روارو، ازیلان برخاست حالی ز خلق روم ره کردند خالی