واژه «ازاغه» یک مصدر عربی است که در متون لغوی و تفسیری به معنای منحرف کردن، از راه راست برگرداندن و متمایل ساختن از مسیر حق به کار میرود. این واژه بیانگر نوعی حرکت دادن یا کشاندن فرد یا قلب از حالت تعادل و هدایت به سوی انحراف و کژی است. در کاربردهای دینی و تفسیری، «ازاغه» معمولاً برای توصیف دور شدن انسان از حقیقت، ایمان یا مسیر درست معنوی استفاده میشود. این مفهوم در قرآن و متون کلامی بیشتر در بحث هدایت و گمراهی مطرح میگردد و به تغییر جهت قلب یا فکر انسان اشاره دارد. از نظر معنایی، این واژه نشاندهنده تأثیرگذاری درونی یا بیرونی است که نتیجه آن فاصله گرفتن از حق و حقیقت میباشد. در برخی تحلیلهای تفسیری، تأکید میشود که این انحراف میتواند نتیجه رفتار خود انسان باشد و بهصورت مجازات یا پیامد عمل او ظاهر شود. همچنین ازاغه در زبان عربی میتواند به معنای متمایل کردن یا برگرداندن چیزی از حالت طبیعی یا درست آن نیز به کار رود. این واژه در مباحث اعتقادی گاه برای توضیح رابطه میان اختیار انسان و هدایت یا گمراهی او مورد بحث قرار میگیرد. کاربرد آن در متون دینی معمولاً همراه با مفاهیم اخلاقی و اعتقادی است تا اهمیت پایداری در مسیر حق را نشان دهد. در مجموع، «ازاغه» به معنای منحرف ساختن از راه راست و دور کردن از حقیقت و هدایت در زبان عربی و متون دینی به کار میرود.
ازاغه
لغت نامه دهخدا
( ازاغة ) ازاغة. [ اِ غ َ ] ( ع مص ) میل دادن از راستی و حق. کنبانیدن از راه. ( منتهی الارب ). اِماله از طریق. بگردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). از راه راست بگردانیدن. ( مؤید الفضلاء ). بچسپانیدن.
جمله سازی با ازاغه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از ايـنـجـا فـسـاد اين گفتار روشن مى شود كه بعضى گفته اند: مراد از جمله (ازاغ اللّهقـلوبـهـم ) ازاغـه از ايـمـان نيست، براى اينكه اولا خداى تعالى كسى را از ايمان ازاغهنـمـى كـنـد. و ثـانيا اگر منظور از آن را ازاغه از ايمان بدانيم، كلام از فايده ساقط مىشود، چون اگر مسلمانى از ايمان ازاغه شد، ديگر مسلمان نيست، و معنا ندارد به يك كافربگويند خدا او را به جرم اينكه كافر شده كافر مى كند.
💡 در حـديـثى از پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم ) مى خوانيم: ما من قلب الا بين اصبعينمـن اصـابع الرحمان ان شاء اقامه و ان شاء ازاغه: هر دلى در پنجه قدرت خداوند رحماناسـت، اگـر بخواهد آن را به راه راست مى دارد و اگر اراده كند منحرف مى سازد (بديهىاسـت خـواسـت خـدا در ايـن دو مـرحله از آمادگيهاى افراد سرچشمه مى گيرد، و اين توفيق وسلب توفيق به خاطر زمينه هاى مختلف دلها است و بى حساب نيست ).
