ادمام

«اِدمام» واژه‌ای عربی است که در زبان فارسی به‌صورت محدود و بیشتر در متون لغوی و قدیمی به کار رفته است. معنای اصلی «ادمام» زشت آوردن از سخن، گفتار یا هر امر دیگر است و به نوعی ناپسند شمردن و ناخوشایند دانستن اشاره دارد. این واژه همچنین به انجام دادن کار بد، نادرست یا زشت از نظر عرف و اخلاق دلالت می‌کند. در برخی منابع لغوی، «ادمام» به زادن فرزندی زشت‌روی یا دارای نقص ظاهری نیز اطلاق شده است. کاربرد این کلمه بیشتر جنبه توصیفی و داوری اخلاقی یا ظاهری دارد و در زبان امروزی کمتر استفاده می‌شود. «ادمام» بار معنایی منفی دارد و معمولاً برای نکوهش رفتار، گفتار یا نتیجه‌ای ناخوشایند به کار می‌رود. این واژه در متون کهن و فرهنگ‌های لغت قدیمی بیشتر دیده می‌شود و در گفتار روزمره رایج نیست.