اداهم

اداهم. [ اَ هَِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ اَدهم. بندها و اسبان سیاه رنگ.
اداهم. [ اَ هَِ ] ( اِخ ) محلی است در شعر. ( مراصدالاطلاع ). و بکری گوید آن پشته هائی است سیاه رنگ در نجد یا قریب بدان. جمیل گوید:
جعلن شمالا ذاالعشیرة کلها
و ذات الیمین البرق برق هجین
فلما تجاوزن الاداهم فتننی
و أسمح للبین المشت قرون.( ضمیمه معجم البلدان ).

محلی است در شعر

💡 (( قال رسول الله عليه و آله: المومن الذى يخالط الناس و يصبر على اداهم اعظم اجرامن المومن الذى لا يخالطهم و لا يصبر على اذاهم.)) (302)